Είναι ο χρόνος που αφιέρωσες σε κάτι που το κάνει μοναδικό για σένα, θα έλεγα, χρησιμοποιώντας τα λόγια της αλεπούς στον μικρό πρίγκηπα…
Είναι που το άγγιξες, το χάιδεψες, του χάρισες την ενέργειά σου…Είναι και τα ρινίσματα της αγάπης σου που στάθηκαν στις αυλακιές του…
Η ασημόσκονη από τα κρυμμένα σου όνειρα που ξέφυγε γλιστρώντας απαλά
την ώρα που του ψιθύριζες νανούρισμα στο λίκνο του…
Μου περίσσεψε λίγη ασημόσκονη.
Θα σας ξαναδώ…
