Κυριακή, 23 Μαρτίου 2008

Παίζουμε Ελύτη;





"Πιάσε το "ΠΡΕΠΕΙ" από το ΙΩΤΑ και γδάρε το ίσαμε το ΠΙ."




Η απάντηση σύντομα...




Βοήθεια: όποιος το αγνοεί ή επιμένει να το βάζει σε δεύτερη μοίρα στη ζωή του, είναι δυστυχισμένος....


15 σχόλια:

Faraona είπε...

Περιμενουμε την απαντηση λοιπον?
Η να προχωρησουμε στο παρασυνθημα?



φιλακι νυχτερινο κι απαλο σαν σταγονα βροχης.

Ιφιγένεια είπε...

Μου ακούγετε πολύ καλό !! Υποπτεύομαι , αλλά θα περιμένω την απάντησή σου ! :))
Καλή ημέρα , καλή εβδομάδα !!

φεγγαραγκαλιες είπε...

καμμια φορα το γδερνω..καμμια φορα παλι...

περιμενω
φιλι

Roadartist είπε...

Τι να "παίξουμε Ελύτη"??
Τι μπορούμε να πούμε εμείς μπροστά στην μεγαλοφυία του ποιητή?
Είμαστε πολλοί μικροί.. :)
Φιλιά πολλά φιλενάδα να έχεις μια τέλεια εβδομάδα!

"Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές
Της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος
Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός

Πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι ανθρωποι..

Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
Και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα
Με το δριμύ του μαύρου του θανάτου.
(Οδυσσέας Ελύτης)
Κάτσε τώρα γιατι ενώ στο έγραφα μου ήρθε και ένας άλλος καταπληκτικός στίχος.. που έχει σχέση με τα λόγια.. :)
Στο αφιερώνω:

Αυτό είναι στο βάθος η ποίηση,
η τέχνη να οδηγείσαι και να φτάνεις προς αυτό που σε υπερβαίνει
να γίνεσαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμα κι όταν ουρανός δεν υπάρχει.
Δεν παίζω με τα λόγια.
Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς
να σημειώνεται μέσα στη στιγμή
όταν καταφέρνει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια.
(Οδυσσέας Ελύτης)

Φιλιαααααααααααααααα :)

Aliki είπε...

Mπορώ να πάρω τη βοήθεια του τηλεφώνου?
(τηλ. τον π.κ. που γνώριζε τον Ελύτη)
φιλακια
:)

αχτίδα είπε...

Παιδιά αισθάνομαι..βλάκας, δεν κατάλαβα ομπρελίτσα μου τι εννοείς, έλεος να θυμάσαι οτι υπάρχουν στη παρέα σας και ..προβληματικά άτομα σαν εμένα!

ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΜΠΡΕΛΑ είπε...

Φίλοι μου καλησπέρα.
Χαμένη μεταξύ δουλειάς, παιδιού, excel(αχ!)και ρούμπας προσπαθώ να συνδυάσω το πρέπει με αυτό που κρύβει μέσα του...

@faraona μου γλυκειά,
αχ αυτά τα νυχτερινά φιλιά σου. Γι' αυτό βλέπω τόσο ωραία όνειρα;
Πάρε το πρέπει και γδάρτο σαν αρνί. Κρατώντας το ανάποδα....

@καλή μου ιφιγένεια, για να σαι εδώ, το έχεις γδάρει μου φαίνεται το "πρέπει".
Καλή σου εβδομάδα και σε σένα.
Αργιούλα αύριο, τι καλά...
Φιλιά.

@Φεγγαρένια μου,
να το γδέρνεις, να το γδέρνεις όσο πιο συχνά μπορείς.
Σου χρωστάω μία απάντηση. Θα περάσω σύντομα.

Φιλί γλυκό.


@Καλή μου φίλη, roadartist,
Σίγουρα εμείς δεν μπορούμε να πούμε τίποτα μπροστά σε μια τέτοια μορφή. Μπορούμε όμως να νιώσουμε, να κοινωνήσουμε, να πιούμε από το φως του και να μεθύσουμε.
Μου άρεσε τόσο πολύ η αφιέρωση. Τη διαβάζω και τη ξαναδιαβάζω.
"Η κίνηση μέσα στη στιγμή" .... που αποκτά διάρκεια....Ναι, αν ανοίξεις μια στιγμή, μπορεί να διαρκέσει αιώνια...
Θα σου γράψω σύντομα ελυτική συνταγή για να γευτείς το γάλα μιας καινούριας ελληνίδας μέρας.

Φιλιά πολλάάάάά....
Καλό βράδυ.


@aliki μου,
και βοήθεια τηλεφώνου, και βοήθεια γειτόνου... Κι εγώ την χρειάστηκα, έμεινα με το μαχαίρι, να μην ξέρω από που θα "γδάρω"....
Φιλιά πολλά,
κι ευχαριστώ. Ξέρεις εσύ ;). Θα τα πούμε.

@Αχτίδα μου καλή,
κιεγώ αμηχανία ένιωσα όταν ο διευθυντής μου στη δουλειά (ένας άνθρωπος φωτισμένος, που έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή στον Οδυσσέα Ελύτη) με έφερε αντιμέτωπη με αυτήν την πρόκληση, μη νομίζεις. Είχα γίνει ολόκληρη ένα ερωτηματικό και άρχισα να αναρωτιέμαι για το iq μου. Απλώς ήταν πρόκληση.Με βοήθησε να πάρω το μαχαίρι και να γδάρω το πρέπει, και από τότε ρουφάω το μεδούλι του, όσο πιο συχνά μπορώ.
Μ'αρέσει πολύ η αίσθηση του χιούμορ σου...
Σε φιλώ γλυκά.

αχτίδα είπε...

Άσχετο αυτό που θα σου πω.Ζηλεύω που κάνεις τόσο όμορφα πράγματα στο μπλοκόσπιτο ..ξέρεις ποιάς, διαμαρτύρομαι,έχει το μέσον η αφιλότιμη, δεν θα της ξαναδώσω συνταγή, λέγε με πόσα κέικ ( όχι ψηφιακά !) καιπόσες τούρτες πρέπει να σε δωροδοκήσω για να μου πεις το τρόπο..!

dromaki είπε...

Αχτίδα μου
βγαζω πλακάτ διαμαρτυρίας έξω από το σπίτι σου.
Μόνη μου τα κάνω η ερημη και δεν είναι τίποτα δύσκολο αυτό.
Τα άλλα δεν ξέρω πχ πως αλλάζουν χρώματα στο φόντο,πως βάζουν ωρολόγια κι ένα σωρό άλλα πράγματα για τα οποία έχω μαυρα μεσάνυχτα.
Περιμένω να μάθει η ομπρελίτσα μήπως και μου δώσει τα φώτα της.
Και βέβαια είμαι στο περίμενε μιας και είναι πολυάσχολη...

αχτίδα είπε...

@ Δρομάκι μου ωστε εσύ τα κάνεις και μου έκανες την ανίδεη..κορίτσια διαμαρτύρομαι.Εσύ παιδάκι μου κάνεις ένα σωρό πράγματα .Πέρασα από το μπλοκόσπιτο σου και μου θύμησες ένα σωρό ιστορίες με τους δίσκους που αγόραζα τότε με το χαρτζιλίκι μου! Φιλάκια!

Dee Dee είπε...

αχτιδα μου

μια φορα που θα εχεις χρονο θα ερθω σπιτι σου να σου δειξω πως να βαζεις πραγματακια στο μπλογκ σου.

Ομπρελιτσα σορρυ για την καταχρυση χωρου αλλα πιο πολυ εδω ειναι η αχτιδα παρα σπιτι της :):)

xxx

αχτίδα είπε...

Όχι οτι δεν με είπες..σουρτούκα.. Dee Dee;Πες πότε θέλεις ( μία μέρα πριν ειδοποίησε) και θα σου κάνω ότι γλυκό ή αγμυρό μου παραγγείλεις κούκλα μου ακι βέβαια ο ..υπολογιστής δικός σου!
Koκκινη ομπρέλα κάναμε το σπίτι σου..καφενείο συνάντησης, σόρυ!

ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΜΠΡΕΛΑ είπε...

Πορτογύρες μου ωραίες,

οι πόρτες και τα παράθυρα στο σπίτι μου είναι ορθάνοιχτα, για να μπαίνετε και να βγαίνετε όποτε θέλετε. Να μη σας πω ότι χαίρομαι κιόλας....

Ελπίζω να μη θεωρηθώ ακατάδεκτη,βρίσκομαι χαμένη αυτές τις μέρες ανάμεσα σε δουλειά και βιβλία(δίνω εξετάσεις το Σάββατο και έχει βγει στην επιφάνεια μια ξεχασμένη τελειομανία....-Τι καλά την είχα ξεχάσει-).
Μου λείψατε κι εσείς και το καφεδάκι στα ομορφόσπιτά σας.

Αχτιδούλα μου,
δεν πρόλαβα να σου απαντήσω. Η απάντηση ήρθε από το dromaki. Να φανταστείς ότι το αυτοδίδακτο dromaki μου κόλλησε και εμένα το μικρόβιο και με βοήθησε στα πρώτα βήματα να στήσω το σπίτι μου. Έχω σκοπό από Κυριακή να το ομορφύνω
(να ναι καλά και η καλή μου γειτόνισσα η aliki,πήγα για ζάχαρη και καφέ και έφυγα και με γλυκά για το σπίτι...).να ξέρεις ότι μου τρέχουν τα σάλια μ' αυτά που φτιάχνεις και να σαι καλά, γιατί κόλλησε και το dromaki και τις προάλλες έφτιαξε και μου έστειλε από το κέικ με τα δαμάσκηνα και τις σταφίδες, μαζί με φλούδες προτοκάλια και τρελάθηκα... Να φανταστείς ότι είχα μια χαρά που δεν αρέσουν στην μικρή μου τέτοια κέικ! Το έφαγα όλο μόνη η αφιλότιμη... Είναι που λένε να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει...)
Φιλιά πολλά...

Dromaki μου σ' ευχαριστώ... Για όλα. Ξέρεις εσύ. Και κυρίως για την υπομονή σου αυτές τις μέρες.
Φιλάκια

Dee Dee μου, στείλε μια δόση από το χαμόγελό σου... Μου χει λείψει...Σε φιλώ γλυκά.

Dee Dee είπε...

Χαμογελα με κουριερ δεν εχει, να ερθεις Θεσσαλονικη να παρεις μετα τις εξετασεις σου ;)

Οταν θα βρω χρονο θα σου γραψω μειλ, σημερα γινεται ενας πανικος εδω :)

Καλημερα/σπερα :)

ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΜΠΡΕΛΑ είπε...

Dee dee μου,
ανυπομονώ να έρθω... Ελπίζω σύντομα.
Φιλιά πολλά καληνύχτας!